Elizabeth Feinler
Máis tarde en 1972, foi reclutada pola Oficina de Técnicas de Procesamento da Información, onde tivo como primeira tarea escribir un Manual de Recursos para a primeira demostración de ARPANET. En 1974 era xa a principal investigadora que axudou a planificar e executar o novo Centro de información de Rede (NIC), cuxo propósito era proporcionarlle aos usuarios servicios de referencia, publicando directorios de persoas e de recursos (as famosas páxinas blancas e amarelas). Así, o NIC proveeu os primeiros enlaces a documentos a todos os usuarios da rede,
Posteriormente, o equipo de Feinler definiron un formato de archivo de texto simple para nombres de host que se actualizaba case a diario, servindo como centro de información. En 1979 traballaron en formas para ampliar o seu servizo de nomes e, tras a definición en 1982 dun protocolo para acceder ao directorio en liña, diseñaron o Sistema de Nomes de Dominio para manexar o crecemento xa que se delegaba a autoridade de nomes aos servidores. O seu grupo converteuse nunha autoridade xeral en Internet, desenvolvendo e administrando os rexistros de nomes dos dominios de nivel superior de .edu, .org e .com, entre outros.
Trala súa retirada, en 2012 Feinler foi incluída no Salón da Fama de Internet, e en xullo de 2013 recibiu o Premio ao Servicio Jonathan B. Postel "polas súas contribucións ao desenvolvemento temperán e a administración de Internet a través do seu liderazgo do NIC para ARPANET". Sinceramente, completamente merecido.
Comentarios
Publicar un comentario